เอาจริงๆ ส่วนตัว ตอนแรกก็ไม่เชื่อหรอก ว่า Zontes 368g จะขึ้น เขากระโจม ได้ เพราะโจทย์รถที่ออกแบบรถเป็น “Adventure Scooter” ข้อขัดแย้งในหัว มันเยอะมาก ท้องไม่ติดจริงๆหรอ, ดันเนิน 800 900 1,000 ที่เป็นหินลอยไหวหรอ, ลงร่องกาบข้างไม่ติดหรอ, ถ้าล้อหลังขุด คลัชจะไม่ไหม้หรอ, ขาลง ไม่มีรอบเครื่อง ไม่มี engine brake หน่วง จะลงมาได้หรือ เบรกไม่เฟดหรือ?
จากใจคนชอบขี่ทางดำ แล้วกลัวการขี่ทางดิน เส้นทางถ้าเป็น รถยนต์ ยังต้องเป็น 4×4 ยกสูง หรือถ้ามอเตอร์ไซค์ ก็ควรเป็นรถเฉพาะทาง หรืออย่างน้อย ควรเป็นรถเล็ก ที่เบาคล่องตัว และฐานล้อสั้น ที่น่าจะไปได้ ที่จะขึ้นไปได้แบบไม่เป็นภาระผู้ขี่ แล้วก็เกิดทริปนี้ขึ้นมา คนชวนผมบอกว่า “เด๊วนี้ ทางขึ้นเขากระโจม ทางดี 2 ข้างทางมีเซเว่น บนยอด มี Starbuck” หลังจากได้ยิน ในใจก็คิดเลยว่า โดนหลอกไป เชือด แน่ๆ แต่ไอเรา คนมันมีฟอร์ม ก็ได้แต่ตอบ หลังขำแห้งๆไปว่า ”แล้วจะชัน กี่โมง“ 😂
ในเมื่อ รถเขา เราสนุกอยู่แล้ว…. รถที่ขี่ขึ้น จะเป็น Zontes 368g รถเดิมๆ ยางเดิม เพิ่มเติม แค่ “ขนขิง ใต้เบาะ ไป 3กิโล” ขาขึ้น ข้อขัดแย้งในหัวลอยออกมาตลอดเวลา ไม่กล้าเล็งไลน์ เพราะดูยังไงก็ ท้องติด ส่วนล้อก็ไม่ใช่ ขอบ19“ ขอบ21” จะผ่านไปยังไง ยางเดิมก็เป็นแค่ยางกึ่งที่เน้นไปทางดำ ซึ่งก็ขี่ขึ้นไป แบบไม่ค่อยมั่นใจ ขี่แบบกล้าๆกลัวๆ มีหลุดจนเกือบหลับ แต่ก็กลับมาได้ อยู่หลายครั้ง เนินต่อเนิน ไปเรื่อยๆ จนความกังวลค่อยๆเริ่มหมดไป “เออ….มันก็ไปได้หนิ” กำลังเครื่องดันเนินสบาย
ผมยังติดนิสัยขี่รถใหญ่ ที่คันเร่งค่อยเติมดันนวลๆ ไม่เปิดทิ้ง กำลังเครื่องยนต์ก็พาขึ้นไปได้ และที่สำคัญ ไม่ต้องกำคลัช อาการ “ป๊อกดับ” ตอนรอบต่ำไม่มีเลย ยางมีลื่นบ้างขุดบ้าง แต่ก็ไปได้ ผ่าน เนิน 800 900 1,000 จนกระทั้งจุดชมวิวด้านบน ถึงทุกคัน เสื้อสะอาด รถสวยกันทุกคน ช่วงขาลงนี่ชิวเลย เพราะเริ่มคุ้นรถและชินกับน้ำหนักแล้ว ก็ลากเบรกหลังลงมาเรื่อยๆ ไม่เกร็งเหมือนขาขึ้น เพราะรู้แล้วว่ารถ มันไปได้…. แม่เจ้า ยิ่งพูดยิ่ง ขนลุก….ส์
CR: Dbigbike
